GermiyanoÄŸulları   
 
 

      Ä°lk zamanlarda, XIII. asırda Selçuklular'ın uç beyleri arasında KaramanoÄŸulları'ndan sonra en kudretlisi ve en büyüğü, GermiyanoÄŸulları idi. Beylik, 1260 yıllarından 1390'a kadar takriben 130, sonra 28 Temmuz 1402 Ankara muharebesinden 1429 Åžubatına, kadar tekrar 27 yıl olmak üzere takriben 156,5 sene devam etmiÅŸtir.

      Germiyan aÅŸireti XIII. yüzyılda ilk defa Malatya taraflarında görülür. Daha sonra GermiyanoÄŸulları, muhtemelen MoÄŸolların baskısı üzerine Kütahya bölgesine göç etmiÅŸlerdir. GermiyanoÄŸulları bu bölgede Türkiye Selçuklu sultanı II. Gıyâseddîn Mes'ûd ve MoÄŸollara karşı bağımsızlıkları için mücadele ettiler.

      Bu beyliÄŸin asıl kurucusu Kerîmüddin Alişîr'in oÄŸlu I. Yakûb'dur. Yakûb Bey ikinci kez sultan olan Gıyâseddîn Mesûd 1302-1310'a tâbi olmayarak Ä°lhanlıların hâkimiyetini tanıdı. KurduÄŸu beyliÄŸin merkezi Kütahya idi. Yakûb Bey'in idaresindeki GermiyanoÄŸulları, Anadolu beyliklerinin en kuvvetlilerinden birisi olup, Bizans bu beyliÄŸe her yıl muayyen bir vergi ve hediyeler göndermekte idi.Devletin baÅŸkenti Kütahya ÅŸehriydi. 1381'de Kütahya, Simav ve TavÅŸanlı, Osmanlılar'a verilmiÅŸ, GermiyanoÄŸulları, Kula'ya çekilmiÅŸlerdir.

      GermiyanoÄŸulları, Batı Anadolu'da mühim yerleri kesin ÅŸekilde Bizanslılar'dan fethedip TürkleÅŸtiren Türkmen hanedanlarının başında gelir. Onun için prestijleri çoktu.
En geniş şekliyle beylik, bugünkü Kütahya, Uşak, Denizli, Afyon vilâyetleri ile Manisa vilâyetinin doğusunu kaplıyordu. Bu topraklar 44.000 km2 eder. Aydınoğulları'nın da Germiyanlılar'a tabî olduğu düşünülürse, beylik, Ege'ye dayanıyor demektir. 1360'a doğru beylik, 37.000 km2 kadardı. Germiyanoğulları, Afyon ve çevresini Sâhib Ataoğulları'ndan almışlardır.

       Denizli'de 92 yıl saltanat süren Ä°nançoÄŸulları, GermiyanoÄŸulları hânedânındandırlar.
Yakûb Bey ise 1314'de AlaÅŸehir'i zaptetmiÅŸ ve haraca baÄŸlamıştır. Aynı yıl içinde Anadolu'ya gelen Ä°lhanlı beylerbeyi Emîr Çoban'a itaat etti. Süleymânşâh 1361-1387'ın saltanatının ilk yılları sakin geçti. Fakat onun Karamanlılar ile HamidoÄŸulları arasındaki mücadelede, HamidoÄŸullarından Ä°lyas Bey'in tarafını tutması, Karamanlılar ile arasının açılmasına sebep oldu. Süleymân Şâh bu baskı sebebiyle Osmanlılar ile anlaÅŸmak istedi. Bu maksadla da kızını Sultan I. Murad'ın oÄŸlu Bayezid'e vermeyi ve çehiz olarak da bazı ÅŸehir ve kasabaları Osmanlılara bırakmayı teklif etti.   

      Yakûb Bey 1399'da tutuklu bulunduÄŸu Ä°psala'dan kaçarak Timur'un yanına kadar gitmeyi baÅŸarmıştır. Ankara savaşı 1402'ndan sonra Timur ona ülkesini iade etti.
II. Yakûb Bey böylece Timur'un hâkimiyetini tanımış oluyordu.Osmanlı şehzâdeleri arasındaki taht mücadelesinde ise, yeğeni Çelebi Mehmed'in tarafını tutmuştu. Karamanlılardan Mehmed Bey'in iki yıl üst üste yaptığı sefer neticesi ülkesini terke mecbur kalan Yakub Bey, Çelebi Mehmed'in Karamanlıları yenmesi üzerine tekrar beyliğinin başına geçmişti (1414).

      Kısa bir sükunet devresinden sonra, Yakub Bey ile Karamanlılar, Sultan II. Murad'a karşı Çelebi Mehmed'in öteki oÄŸlu Mustafa Çelebi'nin tarafını tuttular. Mustafa Çelebi'nin Ä°znik'te öldürülmesinden (1423) sonra, Yakub Bey Osmanlılar ile iyi geçinmeyi tercih etti. Yakup Bey erkek evlâdı bulunmadığı için ülkesini ölümünden sonra Osmanlılara bıraktı. Ölümünden sonra GermiyanoÄŸulları BeyliÄŸi tamamıyla Osmanlı Devleti'nin idaresi altına girmiÅŸ oldu (1429)

      GermiyanoÄŸulları, zamanımıza kadar gelmiÅŸler ve Osmanlı hizmetinde sadrazamlığa, dâmâdlığa kadar yükselen birçok ÅŸahsiyetler yetiÅŸtirmiÅŸlerdir.

      GermiyanoÄŸulları
1. Kerimeddin Ali Åžir Bey (12607-1264)
2. I. Yâkub Bey (1264-1325)
3. Mehmed Bey (13257-1360)
4. Süleyman Şâh Bey (Âdil) (13607-1387)
5. II. Yâkub Bey (1387-1390)
Germiyanoğulları sarayı bilim adamlarının ve şairlerin yüksek himâyeye nâil oldukları bir yerdi. Bilhassa Süleymân Şâh ve II. Yakûb Bey zamanlarında iktisadî ve sosyal hayat çok gelişmiş, Kütahya Anadolu beylikleri içinde kültür bakımından en üst seviyeye ulaşmıştı.
Mimari eserlerin büyük kısmı Kütahya'dadır ve bunlardan en önemlisi II. Yakub Bey'in yaptırdığı kendi türbesini de içine alan, medrese ve imaretten ibaret külliyedir.