Celal Sahir Erozan

14 Ağustos 2013 tarihinde tarafından eklendi.

Celal Sahir Erozan (1883 -1935)
İlk zamanlar Muallim Naci'den etkilenen şair, Servet-i Fünûn'da yazmaya başladıktan sonra, tamamıyla Batı'ya yönelmiştir. Değişikliğe ve yeniliğe olan büyük ilgisi onu, yeni harekete katılmaya zorlamıştır. 1908'den sonra, çok enerjik ve sürekli bir yayın hayatı geçiren şairin çıkardığı, yönettiği veya eserlerini yayımladığı dergiler arasında Demet (1908), Musavver Muhît (1909), Servet-i Fünûn (1909-1910), Halka Doğru (1913), Türk Sözü (1914) ve Bilgi Mecmuası (1914) vardır.

Servet-i Fünûn'un en son ve en genç şairlerinden olan Celâl Sahir, bu dergide ve bundan sonraki şiirlerinde "aşk ve kadın şairi" olarak ün kazanmıştır. Şiirlerinde konu, ruh ve anlam bakımından belirli bir yenilik ve özellik bulunduğu söylenemez. Onun şiirlerinin en belirgin özelliği canlı, hareketli, aşk ve yaşam duygusuyla dolu olması ve yeniliğe yönelişini yansıtmasıdır. Şiirlerinin dili zamanla yalınlaşmıştır.

Servet-i Fünûn şiirinin kötümserliği ve bireyselliği onun şiirlerinde kendisini fazlasıyla hissettirir. Şiirlerinin başlıca teması "kadın"dır. Şiirlerinin bu değişmez ve sürekli konusu yüzünden, zaman zaman, şiddetli eleştirilere maruz kalmıştır. Dil ve üslup bakımından, tamamıyla, Servet-i Fünûn şiirine uymuştur.

II. Meşrutiyet'in ilanından sonra önce Selanik'te Genç Kalemler topluluğuna katılmıştır. Bundan kısa zaman sonra istanbul'da kurulan Fecr-i Âtî topluluğunun başına geçmiştir.

Eserleri; Beyaz Gölgeler (1909), Buhran (1909), Siyah Kitap (1911).

Etiketler:

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Şu Sayfamız Çok Beğenildi
Ad Aktarması