DİVAN EDEBİYATI

*İslamiyet’in X.yy sonlarında kabul edilmesi ile İranlılar Araplar Aeasında kültür, sanat ve edebiyat alanlarıonda ortak bir zevkin doğmasına yol açtı.
*Türk aydınları yetersiz buldukları söz ve terimler için Arapça ve Farsçaya başuruyorlardı. EEEhh, biraz da özenti var tabii…Madem bu adamlar iyi şiir yazıyor biz de onların diliyle yazalım düşüncesi var canım.
*Bizde ilk ürünler Kutadgu Bilig, Divan-ıLügat’it Türk, Atabet’ül Hakayık HAKANİYE lehçesi ile yazılmıştır.
*Divan edebiyatının ilk şairi Hoca Dehhani; son temsilcisi ise şeyh Galip’tir.

Özellikleri:
Dil: Arapça, Farsça sözcüklerle, bu dillerin kurallarıyla yüklü bir dil olan Osmanlıcadır.
*Kavramlar her ozan tarafından ortaklaşa kullanılan mazmunlarla anlatılır.
Nazım Birimi: Beyit  Divan edebiyatında beyit bütünlüğü esastır, konu bütünlüğüne değil.
Ölçü: Aruz Ölçüsü
Nazım Şekli: Gazel, kaside, mesnevi, rübai, gibi  Arap ve Fars edebiyatından alınmış nazım şekilleridir.
Konu: Konula soyuttur. Aşk, şarap, eğlence, övgü, tasavvuf anlayışı, ve övgü…..vb. konularda yazılmıştır.
*Düşünceden çok söyleyiş güzelliğine önem verilmiştir.
Nazım Biçimi: Beyitlerle ve bentlerle kurulan nazım biçimleri olmak üzere iki kola ayrılır: