Bireysel Ayrılıklar

Bireyler arasında ayrılıklar;büyüme ve gelişmenin sınırlarını belirleyen kalıtımsal etkenleri çevresel etkenler oluşturmaktadır. Çevresel etkenler denince, en geniş anlamıyla,içinde yaşanılan toplumu niteleyen öğelerin;toplumun duyuş,düşünüş birliğini sağlayan davranışların;düşünce ve sanat ürünlerinin tümü akla gelmektedir. Bu çevreye,kültürel (toplumsal-ekonomik)çevre denmektedir. Kültürel çevre,belirli yaşam biçimlerini,alışkanlıklarını;tüm ekonomik,politik,eğitsel,dinsel,sanatsal kurum,kuruluş ve değerleri içermektedir.
Her birey,içinde doğup büyüdüğü kültürel çevreden eşit yararlanma olanağı verildiğinde,beslenme,barınma,güvenlik içinde olma,sevgiyi yaşam,saygınlık kazanma ve kendini gerçekleştirme gereksinimlerini ,bu çevrenin olanakları ölçüsünde ve kendi alabilirliği oranında giderebilmektedir.
Bireyin,kendi alabilirliği ölçüsünde gelişimini sağlayabilecek yeterlikteki bir çevreden yararlanması durumunda ortaya çıkabilecek ayrılıklar, doğal diyebileceğimiz bireysel ayrılıklardır. Çevresel eksiklikler ve aksaklıkların yol açtığı ayrılıklar ise,”yapay bireysel ayrılıklar”ı oluşturmaktadır.
Gereksinimlerini,doyurucu düzeyde ve dengeli olarak giderebilen birey,gelişebileceği kadar gelişme olanağını bulacaktır. Bu düzeyde bir gelişme başarıldığında,kişiler,ruh sağlığını bozan yerleşik eksiklik duygusunu;korku,kaygı,kin,nefret,kıskançlık gibi olumsuz duyguları yaşamaktan uzak kalacaklardır.
Öyleyse,rehberlik v psikolojik danışma çalışmalarını,kişinin,sorun çözme gücünü geliştirmesinde,belirli tutum ve davranışlar göstermesinde,iki temel etken olan kalıtım ve çevre ile ilgili bilimsel bilgilere dayandırmak gerekmektedir. Kalıtım bilim,kişiler arasında,gelişim hızı açısından ayrım bulunduğunu kanıtlamıştır. Doğal ve özellikle kültürel çevrenin,kişiyi düşünce duygu v e davranış düzeylerinde önemli ölçüde etkilediği de bilinen bir gerçektir. Ayrı kültürler,bireysel ayrılılara yol açmada önemli bir etken olmaktadır.