İLK ÇOCUKLUKTA KRİTİK YAŞLAR

İKİ BUÇUK YAŞ
Bu evre bir geçiş dönemidir. Çocuğun sosyal bir duyarlılkla yaptğı gösteriler,yardım istegi ve hayal kurma gücü bu evrede artmıştır.2,5 yaş bir dönüm noktası ve sinir sisteminin gelişiminde ara evredir. 2,5 yaş çocuğunun dengesi tam degildir.,kas-motor mekanizması henüz mükemmelleşmemiştir.Çocuk bu yaşta seçme yeteneğine yeterince sahip olmadığından, iki olanağı birden seçer. Kendini bırakmaya alışık degildir.Gevşeyip uyumakta zorluk çeker ve bir kere uyudu mu, uzun süre uykuda kalabilir.Yine idrar yollarını kontrol eden kaslarını gevşek bırakmadığından idrarını çok uzun süre tutar.Bu tipik hareket sistemi yetersizligi,onun karakteristik beceriksizligi ve degişken davranışını anlatmaya yeterlidir.Geçiş yapmak ona o kadar zor gelmektedir ki, tanıdık bir şeyi bırakıp başka bir şeyi anlamakta çok ağır kanlıdır.Çok tutucudur, her yeniliğe itiraz eder.Her şeyin alıştığı biçimde yapılmasını ister.Bu evrede en iyi tutum, çocuğun belli sınırlar içinde <> sürdürmesine izin verilmesidir.
2,5 yaş çocugunun farklı kutuplar arasında yalpalaması, bu dönemin önde gelen özelligidir.Bu uç noktaları aşırı bir faaliyetten ani bir tembelliğe,atılganlıktan utangaçlığa, güçlü bir sahip olma duygusundan aldırmamazlığa, açlık çığlıkları atarken yemek istememeye, çığlık ve gözyaşlarından alçak sesle mırıldanmaya geçiş olarak çeşitleyebiliriz.
Bu çeşitli degişmeler kötü huyluluk olarak yorumlanmalıdır.Çocuk olgunlaştıkça, iki karşıt arasındaki seçeneklerin farklılıklarını buldukça davranışları değişecektir.
Çocuk utangaçlık ve aşırı vericilik karışımı, büyüklere yaklaşma biçimi,dostça sorular ve cömertliğiyle son derce çekicidir.
Oyuncaklarını arkadaşlarına göstermek için kreşe götürür, ama onları asla bırakmaz.Sonuç olarak, 2,5 yaş bir aykırılık ve dengesizlik yaşıdır.