Aristokrasi (aristocratie): Üstün soylular yönetimi. Toplumun sınırlı ve Özel imtiyazı olan bir eski aileler zümresince yönetilmesi aristokrasidir. İlkçağ sitelerinde görülen bu yönetim tarzını Aristo "Politik" adlı kitabında anlatmaktadır. Feodal toplumlar genel olarak aristokrasi örnekleridir. Çoğu kere bu terim yalnız siyasî kontrolü kendi başına eline alan sosyal tabaka için kullanılır. Bu tabaka bir kast (caste) olabilir: Hindistan'da olduğu gibi. Bir etat (S t an d) olabilir: Ortaçağ ve Yeniçağ Avrupasmda olduğu gibi. Bu tabaka nın büyük halk yığınından farklı bir etnik kökten geldiği de vardır: Mısır'da, Güney Amerika ve Hint'de olduğu gibi. Siyasî organlaşma tipi olarak aristokrasi demokrasinin, hatta bazen monarşi'nin karşıtıdır. Çünkü birçok monarşilerde hükümdar ailesi asiller zümresinin nüfuzunu kırar, hatta onu yok eder: Abbasîler, Osmanlılarda olduğu gibi. Bu hal Batı monarşilerinde pek az görülür. Aristokrat tabakanın vasıfları doğuştan gelen imtiyaz ve dışardan girmeye engel olan bir şeref kanununun bulunmasıdır. Bununla birlikte Monarşi kuvvetlendikçe bu sınırlar gevşer ve "Kazanılmış asillik" zümresi doğar.