Büyücülük (s o r c e 11 e r i e): Çoğu kere zararlı sayılan maksatlar için kullanılmış bir usuldür ki, birtakım tabiatüstü kuvvetlere baş vurmak üzere insanlara tesir edileceği ve olayların değiştirileceğine inanmaktan ibarettir. Büyücü (s o r c i e r) bu kuvvete sahip olduğu kabul edilen kimsedir. O istediği zaman insanlara kötülük yapabileceği için ondan korkulur, fakat büyü kötü maksatla kullanıldığı gibi (kara büyü: magie no ire) iyi maksatla da kullanılabilir (ak büyü: magie blanche). Din kolektif olduğu halde, sihir ve büyü ferdî'dir (Hubert et Mauss, Melanges de sociologie religieuse). Fakat Durkheim büyünün de dinden doğduğunu ve onun pratik bir maksada göre kullanılmasından çıktığını söylüyor. (E. Durkheim, Les formes elementaires de lavie religieuse).