Eyyubîler ile Münasebetler
 
 

       Sultan Alâeddin Keykubâd son yıllarını Eyyûbîler ile mücadele ederek geçirmiÅŸtir. 1234 yılında yapılan ilk çarpışmada Eyyûbîler maÄŸlûp oldular.

       Ertesi yıl Eyyûbîleri DoÄŸu Anadolu'dan tamamen uzaklaÅŸtırmak için ordusunu Kayseri'de toplayarak hareket etti. Bir kısım kuvvetler Diyarbekir'in muhasarasına gönderilirken bizzat sultanın kumanda ettiÄŸi kısım Rakka, Urfa, Harran ve Siverek'i ÅŸiddetli muhasaralardan sonra zabtetti. Ancak Selçuklu kuvvetlerinin çekilmesinden sonra el-Melik el-Kâmil Urfa ve Harran'ı zabtedip halka çeÅŸitli zulümlerde bulundu. Artık kesin olarak meseleyi halletmek gerekiyordu. Alâeddin Keykubâd, el-Melik el-Kâmil'e katî darbeyi indirmek maksadiyle ordusunu Kayseri'de topladı. Fakat ordusunu harekete geçirmeden önce bir ziyafette zehirlenerek öldü (30 Mayıs 1237) ve cesedi Konya'ya nakledilerek kendisine nisbet edilen türbeye defnedildi.

       Sultan Alâeddin Keykubâd, Anadolu Selçuklu devletinin ve devrinin en büyük hükümdarlarından birisidir. Onunla devlet siyâsî, iktisadî ve kültürel bakımdan en yüksek seviyesine ulaÅŸmıştı. Ãœlkenin hemen her tarafından büyük imar faaliyetlerine giriÅŸmiÅŸtir. Ä°lim ve sanattan zevk alır, meclislerinde tarih ve siyasete dair münakaÅŸalar yaptırır, âlim ve sanatkârları himaye ederdi. Hükümdarlık zamanı Türkiye tarihinin en müreffeh devirlerinin başında gelmektedir.

       Onun inÅŸa ettirdiÄŸi cami, medrese, kervansaray, köprü ve hastahanelerin çoÄŸu hâlâ ihtiÅŸamlarını korumaktadırlar. MoÄŸol tehlikesinin ortaya çıktığı bir zamanda ve genç yaşında vefat etmesi Anadolu Türk tarihi bakımından büyük bir talihsizliktir.